ire bedeutet „gehen“. Es gehört zur unregelmäßiges Verb. Die Stammformen sind īre, eō, iī, itum: Infinitiv Präsens (īre), 1. Person Singular Präsens (eō), 1. Person Singular Perfekt (iī) und Partizip Perfekt Passiv (PPP) (itum). Der Perfektstamm ist i-; an ihn treten im Perfekt, Plusquamperfekt und Futur II die Endungen.
Konjugation von ire
Indikativ Aktiv
Indikativ Aktiv von ire
Präsens
Imperfekt
Futur I
Perfekt
Plusquamperfekt
Futur II
1. Sg.
eō
ībam
ībō
iī
ieram
ierō
2. Sg.
īs
ībās
ībis
īstī
ierās
ieris
3. Sg.
it
ībat
ībit
iit
ierat
ierit
1. Pl.
īmus
ībāmus
ībimus
iimus
ierāmus
ierimus
2. Pl.
ītis
ībātis
ībitis
īstis
ierātis
ieritis
3. Pl.
eunt
ībant
ībunt
iērunt / iēre · īvērunt / īvēre
ierant
ierint
Konjunktiv Aktiv
Konjunktiv Aktiv von ire
Präsens
Imperfekt
Perfekt
Plusquamperfekt
1. Sg.
eam
īrem
ierim
īssem
2. Sg.
eās
īrēs
ieris
īssēs
3. Sg.
eat
īret
ierit
īsset
1. Pl.
eāmus
īrēmus
ierimus
īssēmus
2. Pl.
eātis
īrētis
ieritis
īssētis
3. Pl.
eant
īrent
ierint
īssent
Infinitive und Imperativ
Infinitive und Imperativ von ire
Infinitiv Präsens Aktiv
īre
Infinitiv Perfekt Aktiv
īsse
Infinitiv Futur Aktiv
itūrum esse
Imperativ Singular
ī
Imperativ Plural
īte
Partizipien (Nominativ Singular)
Partizipien von ire
Partizip Präsens Aktiv (PPA)
iēns
Partizip Futur Aktiv (PFA)
itūrus, itūra, itūrum
Alternative Formen stehen mit „/“ nebeneinander, Varianten mit unterschiedlichem Stamm mit „·“; seltene, archaische oder dichterische Nebenformen sind nicht aufgeführt. Dieses Verb bildet kein persönliches Passiv, deshalb zeigt die Tabelle nur Aktivformen.