Verb

pōnere

setzen, stellen, legen

Wortart
Verb
Stammformen
pōnere, pōnō, posuī, positum
Konjugation
konsonantische Konjugation

pōnere bedeutet „setzen, stellen, legen“. Es gehört zur konsonantische Konjugation. Die Stammformen sind pōnere, pōnō, posuī, positum: Infinitiv Präsens (pōnere), 1. Person Singular Präsens (pōnō), 1. Person Singular Perfekt (posuī) und Partizip Perfekt Passiv (PPP) (positum). Der Perfektstamm ist posu-; an ihn treten im Perfekt, Plusquamperfekt und Futur II die Endungen.

Konjugation von pōnere

Indikativ Aktiv

Indikativ Aktiv von pōnere
PräsensImperfektFutur IPerfektPlusquamperfektFutur II
1. Sg.pōnōpōnēbampōnamposuīposueramposuerō
2. Sg.pōnispōnēbāspōnēsposuistīposuerāsposueris
3. Sg.pōnitpōnēbatpōnetposuitposueratposuerit
1. Pl.pōnimuspōnēbāmuspōnēmusposuimusposuerāmusposuerimus
2. Pl.pōnitispōnēbātispōnētisposuistisposuerātisposueritis
3. Pl.pōnuntpōnēbantpōnentposuērunt / posuēreposuerantposuerint

Indikativ Passiv

Indikativ Passiv von pōnere
PräsensImperfektFutur IPerfektPlusquamperfektFutur II
1. Sg.pōnorpōnēbarpōnarpositus sumpositus erampositus erō
2. Sg.pōnerispōnēbārispōnērispositus espositus erāspositus eris
3. Sg.pōniturpōnēbāturpōnēturpositus estpositus eratpositus erit
1. Pl.pōnimurpōnēbāmurpōnēmurpositī sumuspositī erāmuspositī erimus
2. Pl.pōniminīpōnēbāminīpōnēminīpositī estispositī erātispositī eritis
3. Pl.pōnunturpōnēbanturpōnenturpositī suntpositī erantpositī erunt

Konjunktiv Aktiv

Konjunktiv Aktiv von pōnere
PräsensImperfektPerfektPlusquamperfekt
1. Sg.pōnampōneremposuerimposuissem
2. Sg.pōnāspōnerēsposuerisposuissēs
3. Sg.pōnatpōneretposueritposuisset
1. Pl.pōnāmuspōnerēmusposuerimusposuissēmus
2. Pl.pōnātispōnerētisposueritisposuissētis
3. Pl.pōnantpōnerentposuerintposuissent

Konjunktiv Passiv

Konjunktiv Passiv von pōnere
PräsensImperfektPerfektPlusquamperfekt
1. Sg.pōnarpōnererpositus simpositus essem
2. Sg.pōnārispōnerērispositus sīspositus essēs
3. Sg.pōnāturpōnerēturpositus sitpositus esset
1. Pl.pōnāmurpōnerēmurpositī sīmuspositī essēmus
2. Pl.pōnāminīpōnerēminīpositī sītispositī essētis
3. Pl.pōnanturpōnerenturpositī sintpositī essent

Infinitive und Imperativ

Infinitive und Imperativ von pōnere
Infinitiv Präsens Aktivpōnere
Infinitiv Perfekt Aktivposuisse
Infinitiv Futur Aktivpositūrum esse
Infinitiv Präsens Passivpōnī
Infinitiv Perfekt Passivpositum esse
Infinitiv Futur Passivpositum īrī
Imperativ Singularpōne
Imperativ Pluralpōnite

Partizipien (Nominativ Singular)

Partizipien von pōnere
Partizip Präsens Aktiv (PPA)pōnēns
Partizip Perfekt Passiv (PPP)positus, posita, positum
Partizip Futur Aktiv (PFA)positūrus, positūra, positūrum

Alternative Formen stehen mit „/“ nebeneinander, Varianten mit unterschiedlichem Stamm mit „·“; seltene, archaische oder dichterische Nebenformen sind nicht aufgeführt. Beim Perfekt, Plusquamperfekt und Futur II Passiv richtet sich das Partizip nach dem Subjekt (āctus, ācta, āctum …); die Tabelle zeigt die maskuline Form.

Alle Wörter im Wörterbuch ansehen →