Verb

quaerere

zu erwerben suchen, zu gewinnen suchen, suchen, aufsuchen, untersuchen; (ex / dē m. Abl.) fragen

Wortart
Verb
Stammformen
quaerere, quaerō, quaesīvī, quaesītum
Konjugation
konsonantische Konjugation

quaerere bedeutet „zu erwerben suchen, zu gewinnen suchen, suchen, aufsuchen, untersuchen; (ex / dē m. Abl.) fragen“. Es gehört zur konsonantische Konjugation. Die Stammformen sind quaerere, quaerō, quaesīvī, quaesītum: Infinitiv Präsens (quaerere), 1. Person Singular Präsens (quaerō), 1. Person Singular Perfekt (quaesīvī) und Partizip Perfekt Passiv (PPP) (quaesītum). Der Perfektstamm ist quaesīv-; an ihn treten im Perfekt, Plusquamperfekt und Futur II die Endungen.

Konjugation von quaerere

Indikativ Aktiv

Indikativ Aktiv von quaerere
PräsensImperfektFutur IPerfektPlusquamperfektFutur II
1. Sg.quaerōquaerēbamquaeramquaesīvīquaesīveramquaesīverō
2. Sg.quaerisquaerēbāsquaerēsquaesīvistīquaesīverāsquaesīveris
3. Sg.quaeritquaerēbatquaeretquaesīvitquaesīveratquaesīverit
1. Pl.quaerimusquaerēbāmusquaerēmusquaesīvimusquaesīverāmusquaesīverimus
2. Pl.quaeritisquaerēbātisquaerētisquaesīvistisquaesīverātisquaesīveritis
3. Pl.quaeruntquaerēbantquaerentquaesīvērunt / quaesīvēre · quaesiērunt / quaesiērequaesīverantquaesīverint

Indikativ Passiv

Indikativ Passiv von quaerere
PräsensImperfektFutur IPerfektPlusquamperfektFutur II
1. Sg.quaerorquaerēbarquaerarquaesītus sumquaesītus eramquaesītus erō
2. Sg.quaererisquaerēbārisquaerērisquaesītus esquaesītus erāsquaesītus eris
3. Sg.quaeriturquaerēbāturquaerēturquaesītus estquaesītus eratquaesītus erit
1. Pl.quaerimurquaerēbāmurquaerēmurquaesītī sumusquaesītī erāmusquaesītī erimus
2. Pl.quaeriminīquaerēbāminīquaerēminīquaesītī estisquaesītī erātisquaesītī eritis
3. Pl.quaerunturquaerēbanturquaerenturquaesītī suntquaesītī erantquaesītī erunt

Konjunktiv Aktiv

Konjunktiv Aktiv von quaerere
PräsensImperfektPerfektPlusquamperfekt
1. Sg.quaeramquaereremquaesīverimquaesīvissem
2. Sg.quaerāsquaererēsquaesīverisquaesīvissēs
3. Sg.quaeratquaereretquaesīveritquaesīvisset
1. Pl.quaerāmusquaererēmusquaesīverimusquaesīvissēmus
2. Pl.quaerātisquaererētisquaesīveritisquaesīvissētis
3. Pl.quaerantquaererentquaesīverintquaesīvissent

Konjunktiv Passiv

Konjunktiv Passiv von quaerere
PräsensImperfektPerfektPlusquamperfekt
1. Sg.quaerarquaerererquaesītus simquaesītus essem
2. Sg.quaerārisquaererērisquaesītus sīsquaesītus essēs
3. Sg.quaerāturquaererēturquaesītus sitquaesītus esset
1. Pl.quaerāmurquaererēmurquaesītī sīmusquaesītī essēmus
2. Pl.quaerāminīquaererēminīquaesītī sītisquaesītī essētis
3. Pl.quaeranturquaererenturquaesītī sintquaesītī essent

Infinitive und Imperativ

Infinitive und Imperativ von quaerere
Infinitiv Präsens Aktivquaerere
Infinitiv Perfekt Aktivquaesīvisse
Infinitiv Futur Aktivquaesītūrum esse
Infinitiv Präsens Passivquaerī
Infinitiv Perfekt Passivquaesītum esse
Infinitiv Futur Passivquaesītum īrī
Imperativ Singularquaere
Imperativ Pluralquaerite

Partizipien (Nominativ Singular)

Partizipien von quaerere
Partizip Präsens Aktiv (PPA)quaerēns
Partizip Perfekt Passiv (PPP)quaesītus, quaesīta, quaesītum
Partizip Futur Aktiv (PFA)quaesītūrus, quaesītūra, quaesītūrum

Alternative Formen stehen mit „/“ nebeneinander, Varianten mit unterschiedlichem Stamm mit „·“; seltene, archaische oder dichterische Nebenformen sind nicht aufgeführt. Beim Perfekt, Plusquamperfekt und Futur II Passiv richtet sich das Partizip nach dem Subjekt (āctus, ācta, āctum …); die Tabelle zeigt die maskuline Form.

Alle Wörter im Wörterbuch ansehen →