Verb

relinquere

verlassen, zurücklassen, Übriglassen, unbeachtet lassen, vernachlässigen

Wortart
Verb
Stammformen
relinquere, relinquō, relīquī, relictum
Konjugation
konsonantische Konjugation

relinquere bedeutet „verlassen, zurücklassen, Übriglassen, unbeachtet lassen, vernachlässigen“. Es gehört zur konsonantische Konjugation. Die Stammformen sind relinquere, relinquō, relīquī, relictum: Infinitiv Präsens (relinquere), 1. Person Singular Präsens (relinquō), 1. Person Singular Perfekt (relīquī) und Partizip Perfekt Passiv (PPP) (relictum). Der Perfektstamm ist relīqu-; an ihn treten im Perfekt, Plusquamperfekt und Futur II die Endungen.

Konjugation von relinquere

Indikativ Aktiv

Indikativ Aktiv von relinquere
PräsensImperfektFutur IPerfektPlusquamperfektFutur II
1. Sg.relinquōrelinquēbamrelinquamrelīquīrelīqueramrelīquerō
2. Sg.relinquisrelinquēbāsrelinquēsrelīquistīrelīquerāsrelīqueris
3. Sg.relinquitrelinquēbatrelinquetrelīquitrelīqueratrelīquerit
1. Pl.relinquimusrelinquēbāmusrelinquēmusrelīquimusrelīquerāmusrelīquerimus
2. Pl.relinquitisrelinquēbātisrelinquētisrelīquistisrelīquerātisrelīqueritis
3. Pl.relinquuntrelinquēbantrelinquentrelīquērunt / relīquērerelīquerantrelīquerint

Indikativ Passiv

Indikativ Passiv von relinquere
PräsensImperfektFutur IPerfektPlusquamperfektFutur II
1. Sg.relinquorrelinquēbarrelinquarrelictus sumrelictus eramrelictus erō
2. Sg.relinquerisrelinquēbārisrelinquērisrelictus esrelictus erāsrelictus eris
3. Sg.relinquiturrelinquēbāturrelinquēturrelictus estrelictus eratrelictus erit
1. Pl.relinquimurrelinquēbāmurrelinquēmurrelictī sumusrelictī erāmusrelictī erimus
2. Pl.relinquiminīrelinquēbāminīrelinquēminīrelictī estisrelictī erātisrelictī eritis
3. Pl.relinquunturrelinquēbanturrelinquenturrelictī suntrelictī erantrelictī erunt

Konjunktiv Aktiv

Konjunktiv Aktiv von relinquere
PräsensImperfektPerfektPlusquamperfekt
1. Sg.relinquamrelinqueremrelīquerimrelīquissem
2. Sg.relinquāsrelinquerēsrelīquerisrelīquissēs
3. Sg.relinquatrelinqueretrelīqueritrelīquisset
1. Pl.relinquāmusrelinquerēmusrelīquerimusrelīquissēmus
2. Pl.relinquātisrelinquerētisrelīqueritisrelīquissētis
3. Pl.relinquantrelinquerentrelīquerintrelīquissent

Konjunktiv Passiv

Konjunktiv Passiv von relinquere
PräsensImperfektPerfektPlusquamperfekt
1. Sg.relinquarrelinquererrelictus simrelictus essem
2. Sg.relinquārisrelinquerērisrelictus sīsrelictus essēs
3. Sg.relinquāturrelinquerēturrelictus sitrelictus esset
1. Pl.relinquāmurrelinquerēmurrelictī sīmusrelictī essēmus
2. Pl.relinquāminīrelinquerēminīrelictī sītisrelictī essētis
3. Pl.relinquanturrelinquerenturrelictī sintrelictī essent

Infinitive und Imperativ

Infinitive und Imperativ von relinquere
Infinitiv Präsens Aktivrelinquere
Infinitiv Perfekt Aktivrelīquisse
Infinitiv Futur Aktivrelictūrum esse
Infinitiv Präsens Passivrelinquī
Infinitiv Perfekt Passivrelictum esse
Infinitiv Futur Passivrelictum īrī
Imperativ Singularrelinque
Imperativ Pluralrelinquite

Partizipien (Nominativ Singular)

Partizipien von relinquere
Partizip Präsens Aktiv (PPA)relinquēns
Partizip Perfekt Passiv (PPP)relictus, relicta, relictum
Partizip Futur Aktiv (PFA)relictūrus, relictūra, relictūrum

Alternative Formen stehen mit „/“ nebeneinander, Varianten mit unterschiedlichem Stamm mit „·“; seltene, archaische oder dichterische Nebenformen sind nicht aufgeführt. Beim Perfekt, Plusquamperfekt und Futur II Passiv richtet sich das Partizip nach dem Subjekt (āctus, ācta, āctum …); die Tabelle zeigt die maskuline Form.

Alle Wörter im Wörterbuch ansehen →