vīvere bedeutet „leben, am Leben sein“. Es gehört zur konsonantische Konjugation. Die Stammformen sind vīvere, vīvō, vīxī, victūrus: Infinitiv Präsens (vīvere), 1. Person Singular Präsens (vīvō), 1. Person Singular Perfekt (vīxī) und Partizip Futur Aktiv (PFA) (victūrus). Der Perfektstamm ist vīx-; an ihn treten im Perfekt, Plusquamperfekt und Futur II die Endungen.
Konjugation von vīvere
Indikativ Aktiv
Indikativ Aktiv von vīvere
Präsens
Imperfekt
Futur I
Perfekt
Plusquamperfekt
Futur II
1. Sg.
vīvō
vīvēbam
vīvam
vīxī
vīxeram
vīxerō
2. Sg.
vīvis
vīvēbās
vīvēs
vīxistī
vīxerās
vīxeris
3. Sg.
vīvit
vīvēbat
vīvet
vīxit
vīxerat
vīxerit
1. Pl.
vīvimus
vīvēbāmus
vīvēmus
vīximus
vīxerāmus
vīxerimus
2. Pl.
vīvitis
vīvēbātis
vīvētis
vīxistis
vīxerātis
vīxeritis
3. Pl.
vīvunt
vīvēbant
vīvent
vīxērunt / vīxēre
vīxerant
vīxerint
Konjunktiv Aktiv
Konjunktiv Aktiv von vīvere
Präsens
Imperfekt
Perfekt
Plusquamperfekt
1. Sg.
vīvam
vīverem
vīxerim
vīxissem
2. Sg.
vīvās
vīverēs
vīxeris
vīxissēs
3. Sg.
vīvat
vīveret
vīxerit
vīxisset
1. Pl.
vīvāmus
vīverēmus
vīxerimus
vīxissēmus
2. Pl.
vīvātis
vīverētis
vīxeritis
vīxissētis
3. Pl.
vīvant
vīverent
vīxerint
vīxissent
Infinitive und Imperativ
Infinitive und Imperativ von vīvere
Infinitiv Präsens Aktiv
vīvere
Infinitiv Perfekt Aktiv
vīxisse
Infinitiv Futur Aktiv
victūrum esse
Imperativ Singular
vīve
Imperativ Plural
vīvite
Partizipien (Nominativ Singular)
Partizipien von vīvere
Partizip Präsens Aktiv (PPA)
vīvēns
Partizip Futur Aktiv (PFA)
victūrus, victūra, victūrum
Alternative Formen stehen mit „/“ nebeneinander, Varianten mit unterschiedlichem Stamm mit „·“; seltene, archaische oder dichterische Nebenformen sind nicht aufgeführt. Dieses Verb bildet kein persönliches Passiv, deshalb zeigt die Tabelle nur Aktivformen.
